Archives du mot-clé water glass

Magali Imbert

Musique baroque, musique médiévale,

Magali Imbert, née le à Salon-de-Provence, est une musicienne, flûtiste à bec et interprète de musique baroque, dont le répertoire s’étend de la musique médiévale à la musique du XXIe siècle.

Magali Imbert a étudié d’abord très jeune la flûte traversière et le piano au Conservatoire de Salon-de-Provence. Puis, de 1980 à 1984, au contact des musiques traditionnelles en Côte d’Ivoire, elle s’est concentrée sur les aspects sacrés des pratiques traditionnelles de la musique. Enfin, elle a étudié avec Pierre Hamon et obtenu un premier prix de flûte à bec au Conservatoire national régional d’Aubervilliers. Elle s’est orientée alors vers les musiques baroque et médiévale et est partie se perfectionner auprès de Walter van Hauwe aux Pays-Bas, et de Kees Boeke et Frans Brüggen en Italie. Elle a commencé ensuite une carrière de flûtiste à bec en se fondant sur la musique des périodes médiévale et baroque et en cherchant toujours à l’élargir vers d’autres champs musicaux, d’autres transcriptions et d’autres cultures.

Tout en multipliant les festivals (Festival de musique ancienne de Brisbane en Australie, Festival estival de Paris, de Sao Paulo au Brésil, Festival 38e Rugissants de Grenoble) et les concerts (Comédie-Française, Cité de la musique, Centre culturel irlandais), Magali Imbert fonde en 2001 l’ensemble Galata, spécialisé dans le répertoire médiéval et baroque. Depuis belt fanny pack, elle poursuit son enseignement de la flûte à bec tout en menant des recherches pour mieux s’associer avec les diverses musiques du monde.

Magali Imbert part du jeu de la flûte dans les musiques traditionnelles et cherche à la faire dialoguer avec des instruments de cultures différentes comme le tabla, le rabab, le kanoun, ou encore la guitare électrique, le saxophone ou le koto water glass. Ainsi, l’altiste et compositeur Garth Knox a joué avec Magali Imbert plusieurs duos mêlant les flûtes à l’alto, la viole d’amour et la vièle à archet. Un de ces spectacles a donné lieu à l’enregistrement de l’album « Utopian dances » en 2007.

Sur un autre registre, la flûtiste a cherché à insérer la poésie au centre de sa recherche musicale. Ainsi, avec l’ensemble Galata, Magali Imbert a créé en 2003 un spectacle dénommé « Une soirée à la Cour d’Antioche », avec le concours de la chanteuse pashtoune Zarsanga et mettant en scène la poésie amoureuse féminine. De même, elle a créé, avec le comédien Jean-Luc Debattice des concerts-lecture tels que « La Nef des fous » ou « Lapin, coyote … Bestiaire indien ». Sous la direction de Mimi Lorenzini, elle a également joué dans « Opus pour un autre temps », spectacle de jazz et d’improvisations en l’honneur du poète Mahmoud Darwich best marinade to tenderize steak, avec aux saxophones Steve Potts et Vincent Daoud, au piano Françoise Toullec et à la contrebasse L.M. Marion.

Michaił Okuń

Michaił Osipowicz Okuń (ros. Михаил Осипович Окунь; ur. 6 marca?/18 marca 1898 w Petersburgu, zm. 1959 w Leningradzie) – rosyjski piłkarz pochodzenia żydowskiego, grający na pozycji obrońcy lub pomocnika, trener i sędzia piłkarski.

W 1919 rozpoczął karierę piłkarską w drużynie Merkur Piotrogród. W 1924 został piłkarzem klubu Centralny Rajon Leningrad. W 1928 przeszedł do LOSPS Leningrad. W 1930 zakończył karierę piłkarską water glass.

Bronił barw reprezentacji Piotrogrodu/Leningradu (1921-1925). Występował w meczach międzynarodowych z robotniczymi drużynami Norwegii, Finlandii i Szwecji.

W latach 1922-1934 wykładał w Państwowym Instytucie Pedagogicznym im. A.I.Hercena w Leningradzie. W 1935 rozpoczął karierę trenerską. Najpierw trenował reprezentację miasta Gorki. W sierpniu powrócił do Leningradu, gdzie trenował klub Krasnaja Zaria Leningrad, który potem zmienił nazwę na Elektrik Leningrad. W lipcu 1938 został zwolniony z zajmowanego stanowiska. W 1939 prowadził Spartak Leningrad. Od 1940 do 1947 z przerwą w okresie wojennym trenował Dinamo Leningrad, z którym 3-krotnie zdobywał 5. miejsce. W 1949 objął stanowisko głównego trenera Dynama Kijów.

Sędziować mecze w piłce nożnej i bandy rozpoczął w 1918. Pracował na kierowniczych stanowiskach miejskiego (od 1923), republikańskiego (od 1925) i ogólnokrajowego (od sierpnia 1928) Kolegium Sędziowskiego. W latach 20.-30. XX wieku sędziował mistrzostwa ZSRR, Rosyjskiej FSRR oraz inne wielkie turnieje.

W latach 1925-1928 członek Sekcji Gier Sportowych w Radzie Gubernatorskiej Kultury Fizycznej, latach 1929-1934 przewodniczący Sekcji Piłki Nożnej LOSFK.

Jeden z pierwszych w ZSRR prowadził przez radio gimnastykę zakładową w latach 1929-1932. W latach 1931-1948 komentował mecze piłkarskie i hokejowe, w maju-czerwcu 1942 prowadził transmisje radiowe meczów piłkarskich podczas blokady Leningradu.

W 1959 zmarł w Leningradzie w wieku 61 lat.

Towarowski (1935–1937) · Fomin (1938) · Peczeny (1939–1940) · Butusow (1940–1941) · Machynia (1944–1945) · Korczebokow (1945–1946) · Idzkowski (1946) · Apuchtin (1946) · Szczehocki (1947) · Butusow (1947) · Suszkow (1948) · Okuń (1949) · Fokin (1950) · Oszenkow (1951–1956) · Szyłowski (1957–1958) · Oszenkow (1959) · Sołowjow (1959–1962) · Tierientjew (1963) · Zubrycki (1963) · Masłow (1964–1970) · Siewidow (1971–1973) · Łobanowski (1973–1982) · Bazyłewycz (1974–1976) · Morozow (1983) · Łobanowski (1984–1990) · Puzacz (1990–1992) · Sabo (1992) · Fomenko (1993) · Sabo (1994) · Pawłow (1995) · Sabo (1995–1996) · Łobanowski (1997–2002) · Mychajłyczenko (2002–2004) · Sabo (2004–2005) · Buriak (2005) · Demjanenko (2005–2007) · Sabo (2007) · Łużny (2007t· Siomin (2008–2009) · Gazzajew (2009–2010) · Łużny (2010t· Siomin (2010–2012) · Błochin (2012–14) · Rebrow (2014t· Rebrow (2014–17) · Chackiewicz (od 2017)

Mario Ombra

Mario Ombra (Shadow Mario in inglese) è uno dei tanti nemici di Mario, nonché un suo doppelgänger.
Appare per la prima volta in Super Mario Sunshine per Nintendo GameCube, e ricompare come personaggio segreto in Mario Golf: Toadstool Tour (sempre per Nintendo GameCube). Mario Ombra è sostanzialmente identico a Mario, a differenza del suo corpo completamente di colore azzurro, di composizione simile all’acqua, e gli occhi rossi luminosi.

Mario Ombra appare all’improvviso sull’Isola Delfina

Glass Water Bottle

Glass Water Bottle Reusable-Made of High-quality Glass,Stylish Sports,Bike,Tennis,Runner,Drinking,Camping Water Bottle 18oz With Nylon Sleeve,Glass Beverage,Storage Bottle With Lid,Pink/Green,Set of 2

BUY NOW

$69.99
$19.99

, imbrattando tutte le località con dei graffiti. Gli abitanti dell’isola scambiano ovviamente il deturpatore con Mario water glass, a causa del loro aspetto identico. Una volta giunto sull’isola, Mario viene riconosciuto dalla polizia locale e messo in prigione. Il tribunale di Delfina lo condanna a ripulire l’intera isola dai graffiti. Grazie al congegno speciale Splac 3000, Mario è facilitato nel pulire il luogo dalla vernice magica che lo imbratta. Ad un certo punto, però jogging water bottle, Mario Ombra fa la sua comparsa un’altra volta e rapisce la Principessa Peach. Dopo averlo sconfitto, Mario scopre che il nemico è nientemeno che Bowser Jr., il figlio del suo acerrimo nemico. Dopodiché, il piccolo Koopa svela a Mario che grazie al suo pennello magico ottenuto da uno strano uomo in camice riesce a cambiare la realtà a suo piacimento. Inoltre è convinto che Peach sia sua madre e la porta con sé al Vulcano Corona. Mario riesce a salvare la Principessa da Bowser, che aveva raccontato al figlio una bugia per fargli credere che ella fosse sua madre. Dopo i crediti, vediamo che il pennello magico è stato trovato conficcato nella sabbia di una spiaggia dal misterioso palmense Palmassimo.

Un personaggio molto simile a Mario Ombra, chiamato Metal Mario, compare in Super Smash Bros. e Super Smash Bros. Melee. Egli è identico a Mario quando acquisisce il cappello dell’invincibilità in Super Mario 64. Altri cloni di Mario compaiono in Super Mario Galaxy e Super Mario Galaxy 2. Nel primo compare Mario Cosmico, identico a Mario ma il suo corpo è interamente di colore blu con delle stelle, e se viene toccato rilascia astroscheggie per gli sfavillotti; nel secondo compaiono i Duplimario, ombre di Mario che lo seguiranno imitando i suoi movimenti e intralciandolo provocandogli inoltre danni a contatto. Mario Ombra è apparso come sticker in Super Smash Bros. Brawl e come trasformazione di Bowser Jr. nel suo Smash Finale in Super Smash Bros. per Nintendo 3DS e Wii U.